Güzel bir ayrılık hikayesi....Ama Müzeyyen’e haksızlık edilmiş, kahramanımız mağduru oynamış kitapta, aşkın tek başına kalmak icin yeterli olmadığını ve devamında Müzeyyen’in terk edişini okuyoruz. Kapılarla ilgili analizler çok güzeldi. Yarım kalmışlık duygusu bıraktı geriye, kahramanımızın son sözleri de bunun üzerine.......... ‘-bitse ne olur, bitmese ne?’...
Reklam
Ne olmuştu da, “Seninle dünyanın her yerine gelirim,” diyen Müzeyyen, durduğu yerden çekip gitmelere başlamıştı?Nerelere gidiyordu?Gelirken getirdiği bakışlar ne dalgaydı?Hangisi Müzeyyen’di? Ya da Müzeyyen kimdi?İlk tanıdığım kimdi,şimdiki kim?”
“Tütünümü, anahtarımı aldım, evden tam çıkıyorum, bir şeyin eksik olduğunu, eksik olanın ruhum olduğunu fark ettim. Önemsemedim.Yol, bana uygun bir ruh önerebilirdi.”
Benim hastalığım… ağzına kadar dolup taşmış bir bardak, senin küçücük damlan taşan kısmın içinde çoktan eriyip gitti.
Reklam