Mana, senin yaşam yolculuğunu, neden burada olduğunu an lama sürecinde temel taşın olsun. Kavram büyük, yol karanlık,
karmaşık; hatta ruhun amacını bulması ve gerçekleştirmesi, senin yaşam amacını bulman bir ömür sürebilir ve öyle ömürler var ki boşa geçmiş, bu soruyu dahi kendine sormadan göçüp gitmiş.
Şayet bu kitap, Mana, şu anda elindeyse ve sen bu satırla rı okuyorsan: Bu bir tesadüf değil. Hatta bir işaret. Kendinden kendine, zamanın bir anında uyanış yolculuğunda bir ulak. Ya şamın amacını ve bu amacın içinde kendi mananı bulma yolcu luğunda bir aracı.
Doğanın döngü sü gibi, gündüz, gece, doğum, ölüm gibi, bilinç uyanışlarının da bir döngüsü var. Belki doğanın döngüsünü sayılarla ifade etmiş olan Fibonacci, bizim evrimleşme yolculuğumuza bir ışık tutar.
Benzerleri de tarihte aynı görevi yapmıştı, za man içinde mesajlarını insanoğluna getirmişti ama mana’yı çözemeyen insanoğlu tekrar ve tekrar aynı şeyi yaşamış, tarih tekerrürden ibaret olmuştu. Keyfe keder insan, sevgi ile öğ renip, gelişmeyi, bilincini yükseltmeyi bir türlü seçemiyordu, anca ölüm korkusu onu değişime zorluyordu.