Avrupalıların aksine, Çinliler kültürlerini taşlarda Barındırmıyorlardı. Burada geçmiş, aklın şimdisini oluşturuyordu; kayanın üzerinde tek bir iz yoktu. Anıt hep ikinci sırada kalmayı sürdürüyordu, önce korunmuş, nesilden nesile geçmiş, yaşayan, her daim genç, tüm binalardan daha sağlam olan manevi yürek önemliydi aslında.