Kalbim, kalem gibi bir yol bulmuşken bütün dertlerini, bütün hislerini sanki fikrin doğru yolunun terazisinden kararak onunla sana dökmek istiyor. Şu beyaz zemini, içindeki keder ve hüzünlerin mate rengiyle karalamak istiyor. Fakat içinde boğulduğu mutluluk abıhayatından benim de pay almamı arzu eden, ondan bana da bir kadeh sunmaya alışan arkadaşımı, benim zehirli hayatımın zehirli rüzgârıyla haşlamak istemediğim için mümkün olduğu kadar elemlerimi gizleyerek konuşmak istiyorum.