Sally Rooney kitaplarını beğenip beğenmediğimi asla anlayamacağım. Bir yandan konuşma özürlüsü karakterlerine çok çok sinirim bozuluyor. Konuştuklarında da iki cümleyi bir araya getiremiyorlar. Bir yandan kitaplarının altını çok çiziyorum?? Burada da yani Felix hariç kimse gerçekten konuşmayı bilmiyor gibiydi. Thank u king sen olmasan bu üçü hiçbir şey yapamazdı. Ama Eileenin Simon’la konuşmaları, Alice’in mektupları hepsi ayrı ayrı çok iyi de yazılmışlardı. O geride kalmışlık, yalnızlık, 20lerin başında herkes birbirine yakınken birden araya hem fiziksel hem duygusal mesafeler girmesi, bir yandan dünyanın iklim olarak, politik olarak, tüketim olarak, savaşlar olarak iyi bir yere gitmiyor oluşu, ikili ilişkilerin ne kadar imkansız şeyler olduğunu da iyi anlatıyor.