… Bilmiyorum uzun süre sonra bir kitabı zorunluluk olmadan tek oturuşta bitirebildiğim için mi yoksa yeniden anlatıları hep çok sevdiğim için mi medea beni büyülediği için mi kitaptan çok etkilendim. Böyle her karakter olması gereken sonuna puzzle parçası gibi yerleşmiş gibi hissediyorum. Evet İason başından beri küçümsediği yol arkadaşlarından daha beter bir hale düşmeliydi, Agamedea nefreti yüzünden çok istediği saygın konumundan def edilmeliydi, Glauke yaşadığı travmayla yüzleşmeyi reddedip babasının tarafını tuttuğu için kuyuya atlamalıydı, Leukon sevdiği herkes ya ölmüş ya sürgün edilmiş ya yas içinde boğulurken kendini kulesine kapatıp yıldızlarına bakmalıydı, Akamas tüm o ince hesaplamalarıyla kralın bile etkisinin üzerinde kalarak yozlaşmış ülkeyi yöneten kişi olmalıydı. En kötü son Medea’nın payına düştü. Hem memleketinden hem şehrinden hem çocuklarından oldu ve tüm bunları kaybetmesinin sorumlusu olarak yazıldı. OFFFF bilemiyorum. Ne olacak bu insanlığın hali ya