Şairlerin de dizelerinde dile getirdikleri bu muydu? Birbirini bulan iki ruh, bu yalnız, dertli ve mutsuz dünyadan bağımsız olarak yaşayabilecek. Bu yakınlık için kim her şeyini vermez ki?
Her insan bir sözle, bir cümleyle, bir imgeyle katkıda bulunuyor ve sonunda hepsi bir anlam kazanıyor, bir kişinin mutluluğu herkes için sevgi kaynağı oluyordu.