Sinem Çeşme

Bilinç, fazlalık olmanın bilincidir. Genişler, dört bucağa yayılır, koyu renkli duvarın üzerinde, lambalar boyunca ya da karşıda, akşam sislerinin içinde kendini kaybetmeye uğraşır. Ama kendini hiçbir zaman unutmaz; kendini unutan, bilinç olmanın bilincidir.
Sayfa 245·Kitabı okuyor
Reklam
İki kent arasındayım, biri beni bilmiyor, öteki de artık tanımıyor.
Sayfa 244·Kitabı okuyor
Birisini sevmeye kalkışmak önemli bir işe girişmek gibidir, bilirsin. Enerji, cömertlik, körlük ister. Hatta başlangıçta bir uçurumun üzerinden sıçramanın gerektiği bir an vardır. Düşünmeye kalkarsa atlayamaz insan.
Sayfa 211·Kitabı okuyor
Bu kalabalığın içinde, insanlardan nefret eden kişi de yerini bulur: O, bütünün uyumunu sağlayacak bir uyumsuzluktan ibarettir. Başkalarından nefret eden kişi bir insandır, öyleyse hümanistin de belli bir yere kadar başkalarından nefret etmesi gerekmektedir. Ama nefretini dozunda kullanan bilimsel bir mizantroptur o. İnsanlardan, onları sonrasında daha iyi sevebilmek için başta nefret etmiştir.
Sayfa 174·Kitabı okuyor
Benim için hiçbir şeyin önemli olmaması çok acayip, korkuyorum bundan.
Sayfa 180·Kitabı okuyor
Reklam