Sinem Çeşme
@sinemm39
Öğrenci
37 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Merhabalar, yeni bir inceleme ile tekrar buradayım. Bu kitapta "bilinç" konusuna dair merak ettiklerinizin çoğunu bulabilirsiniz. Bilinç nedir? Ne işe yarar? Hayvanlarda bilinç var mıdır? Bilincin, beyinden ve zihinden farkı nedir? Rüyalarla geleceği görebilir miyiz ve bunun bilinçle ilgisi var mıdır? İnsandaki et beyin ile makine bilgisayar arasındaki farklar nelerdir? Kişilik nedir ve kaça ayrılır? Hayvanlar ve insanların bilinç yönünden farklılıkları nelerdir? Özgür irade nedir? Benlik algısı bozulunca ne olur? Zikir ve meditasyonun beyne etkileri nelerdir? Yüksek bilince erişebilir miyiz? Günlük hareketlerimizde bilinç ne derece etkilidir? Ve daha fazlası...
Yalnızca sorularınıza cevap bulmakla kalmayacak; konuyu psikoloji, felsefe, fizik, biyoloji, matematik, evrim gibi birçok farklı alandan ele aldığı için daha geniş bir bakış açısıyla anlayabileceksiniz. Meditasyon kısmını okuduktan sonra, transandantal meditasyonu hayatımın bir parçası haline getirmeye karar verdim.Belki siz de bunun gibi kararlar alabilirsiniz. Kim bilir...
Ayrıca bir çırpıda okunup anlaşılabilecek bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Sindire sindire ve tekrar tekrar okunması gereken bir kitap. Francis Bacon'ın da dediği gibi: "Bazı kitaplar tadılmak, bazıları yutulmak, bir kısmı da çiğnenip sindirilmek içindir."
Reklam
Bu kitap, dil hakkında bir tez çalışmasının metin haline getirilip toparlanmış halidir. 3 bölümden oluşmaktadır:
1. Hurafe Olarak Dil: Bu bölümde aslında dilin belirsizliklerle dolu olduğunu görmeksizin, dilin hurafe olarak görüldüğünden bahsedilmektedir. Fakat kusursuz dil arayışı, mantıkçı pozitivizmin objektif/ fizikalist bir bilim dilinin inşa edilebileceği ve modern bilimlerin bu bilim dili şemsiyesi altında birleştirilebileceği fikri bir hurafedir.
2. Oyun Olarak Dil: Burada Saussure ve Wittgenstein'ın "sistem fikri" ve dile ilişkin yaptıkları satranç benzetmesi ele alınmaktadır.
3.Figüratif Bir Fenomen Olarak Dil: Burada dili dil yapan metafor, metonimi ve alegori gibi temel unsurlardan bahsedilmiştir. Dili mümkün kılan şeyin bizatihi kendisi bu metaforlardır.
Sonuç olarak dil belirsizliklerle doludur.Birçok tanımı yapılabilir ancak tek bir tanımını yapmak mümkün değildir. Dilin, kendisinden başka hiçbir temeli yoktur. 'Anlamı', veya 'olguyu' yahut 'düşünceyi' veyahut 'hakikati' nakletmek için kullanılan bir araç değildir.
Bu incelemeye, öncelikle Sokrates'in düşüncelerini ifade ettiği bir alıntı ile başlamak istiyorum:
"Herkes bilir, benim âdetim, biri bir şey söylerken bütün dikkatimle dinlemektir; hele konuşan, bilgili bir kişi olursa, söylediklerinden bilmediklerimi öğrenmek istediğim için, bıkmadan ona bir şeyler sorarım, daha iyi anlayayım diye sözlerini evirir, çevirir, birbirleriyle karşılaştırırım ama karşımdaki bana değersiz bir adam gibi geldiyse, ona bir şey sormam, söylediklerine aldırmam."
Buradan anlaşılacağı üzere, Sokrates kendisini hiçbir zaman bilge biri olarak görmemiştir. Daha çok kendi insanlardan bir şeyler öğrenmek ister gibiydi. Sokrates, bunu yaparken kullandığı yönteme "ebelik" adını vermişti. Çünkü çeşitli sorular yardımıyla, aslında yeni düşüncelerin ortaya çıkmasına yardımcı oluyordu. Kendisi bunu aynı zamanda bir yetenek olarak tanımlıyor:" Yalnız, benim bir tek, eşi bulunmaz yeteneğim var ki, o da beni kurtarıyor. Ben öğrenmekten utanmam, araştırırım, sorarım, sorduklarıma cevap verenlere minnet duyarım. "
Bu kitapta Sokrates'in içinde bulunduğu çeşitli diyaloglara yer verilmiştir. Onunla herhangi bir diyalog halinde olanlar, bildiklerini bile unutacak dereceye gelmişlerdir. Çeşitli sorular yardımıyla, belki ilk düşündüğümüzde bize alakasız gelebilecek konuları bile birbirine bağlamayı başarmıştır. Bence yetenek dediği şey aynı zamanda budur. Sorularını farklı konularda birçok örnek vererek yönelttiği için, anlaması aslında pek zor olmuyor. Felsefe türünde okumalar yapmaya yeni başlamış biri olarak, temel seviyede okunması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
