Yok olmasını isterdim. "Huzur" istiyordum, yeraltında bir başıma kalmayı istiyordum. "Yaşayan yaşam"¹ alışkanlıktan çıkarak beni öyle ezdi ki neredeyse boğuluyordum.
On yıl, yirmi yıl kırk yıl geçecek ve kırk yıl sonra bile tiksinme ve aşağılanma ile hayatımın bu en kirli, en gülünç ve en korkunç dakikalarını hatırlayacağım.
“ peki siz kendinizi nasıl hatırlayacaksınız ?”