İçimde ölen bir çocuğun hüznü ve acısı var yıllardır, ne acım diniyor ne de hüznüm. Sanki kendi çocukluğumu değil de çocuğumu öldürmüşler ve içimde taşıyormuşum gibi. İçimdeki ölü çocuğumla beraber kırgınlıklarımıza yas tutuyoruz o bana seviniyor ne olursa olsun yaşıyorum diye ben ona kahroluyorum kucağımda yaşıyor halde değil de koynumda ölüsüyle yaşıyorum diye... ~Sinem
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sana Ne YaptılarŞiir
O sabah mı çıkmıştın, bir gün önce mi
Bir bıçağın ağzında yürür gibiydin
Demirlerin soğukluğu soluk dudaklarında
Gözlerinde karanlığı dar hücrelerin
Seni görür görmez özgürlüğümden utandım
Söyle ne içersin, çay mı kahve mi
Çok değişmişsin birden tanıyamadım.
Saçların uzundu, omuzlarına akardı
Gönlümüz şenlenirdi sarışınlığından
Onlar mı kestiler, sen mi kısalttın
Gülerdin, içimize aylar doğardı
Görünmez dağların arkasından
Eski gülümsemeni beyhude aradım
O sabah mı çıkmıştın bir gün önce mi
Çok değişmişsin birden tanıyamadım.
Bir çay içer misin, yoksa kahve mi
Kibritim yok, demek cigaraya başladın
Ellerin de titriyor, bir şeyin mi var
Böyle bir kız değildin sen eskiden
Sana ne yaptılar, sana ne yaptılar?
Kirpiklerin ıslanıyor durup dururken
O sabah mı çıkmıştın, bir gün önce mi
Çok değişmişsin birden tanıyamadım.
Attila İlhan
Attila İlhanDELİK DEŞİK1000k
kirpi gibisin çocuk
her tarafın diken
kim elini uzatsa
delik deşik
üstelik sen de kan içindesin
•Atilla İlhan
“Çok yorgunum.
Yıllardır koşuyor da varamıyor gibiyim, ama bunu yürüyerek varmışlara nasıl anlatayım?”