Hubble, gökyüzündeki tüm galaksilerin (kendi yıldız kümemiz hariç) bizden uzaklaşmakta olduğunu anladı. Dahası, uzaklaşma hızlarıyla bize olan uzaklıkları doğru orantılıydı.Galaksi ne kadar uzaktaysa o kadar hızlı hareket ediyordu. Bu gerçekten de ürkütücü bir şeydi. Evren tüm istikametlerde hızla ve aynı ölçüde genişlemekteydi. Bu süreci bir film gibi geriye sarmak ve her şeyin tek bir merkezi noktadan başlamış olması gerektiğini anlayabilmek için hayal gücünü fazla zorlamaya gerek yoktu. Evren herkesçe her zaman var sayıldığı gibi kararlı, sabit, öncesiz-sonrasız bir boşluk olmaktan çıkmıştı artık. Başlangıcı olan bir evrendi. Öyleyse sonu da olabilirdi...
Sayfa 117 - Boyner Yayınları