Varvara bir mektubunda, "Bazen öyle anlarım okuyor ki o anda, yalnız olmayı seviyorum. Yalnız üzülmeyi, yalnız özlemeyi, bölünmeden öylece kalmayı gittikçe özlemeye başladım." demiş. Yorgunluğunu iliklerime kadar hissedebildim. Ve yalnızlığı sevdim. Hepimizin bir noktada yalnızlığa ihtiyacı var bence.