Siyeri Nebi
@siyerinebi571
لَا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَلِكَ أَمْرًا
Bilemezsin, belki de Allah bundan sonra yeni bir kapı açar. (Talâk Suresi, 1)
İmam-Hatip
Ön Lisans
İzmir
İstanbul
10 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
%14 (40/276 syf.)
%8 (20/223 syf.)
Aziz Mahmud Hüdayi Hazretlerinin Nefsiyle olan mücadelesini anlatan, çok etkileyici tarzda yazılmış bir eser. Yazarın kitabın başına "hem her kitap bir kişi için yazılır. Belki de bu kitap yalnızca senin için yazılmıştır..." Yazması da çok hoşuma gitti.
Sonra Sultan Ahmede dönüp
"Sultanım" dedi "Abdest alsak..."
Hemen hizmetkârlardan bir abdest ibriği ve bir havlu getirmelerini istedi Sultan. Hüdâyînin içindeki ateşi abdest söndürürdü, bilirdim.
Az sonra elinde ibrik ve havlu ile Valide Sultan girdi içeri. Hizmetkârlar getirecekken ellerinden almış ve Hüdâyî gibi bir gönül sultanına hizmet etmeyi kendine bir lütuf bilmişti. Hem biraz da merak etmişti herkesin hürmetle andığı, cihan sultanı oğlunun hocam dediği Hüdâyîyi. Yüzü yaşmaklı hâlde girdi içeri. Sultan Ahmed ibriği aldı validesinin elinden ve abdest için bekleyen Hüdâyî'nin ellerine dökmeye başladı. Hüdâyî aşk ile abdest alıyor. Tenine değdikçe sanki su yanıyordu.
Abdesti bitmişti ve Valide Sultan ardında durduğu Hüdâyîye uzattı havluyu. Lakin içinde bir merak vardı ve kendi kendine; "Şeyh hazretleri bir keramet gösterse de görsem" diye geçiriyordu içinden.
Başını ardını hiç çevirmeden konuşmaya başladı Hüdâyî. Biraz kendine gelmiş, abdest ile ferahlamıştı;
"Ne tuhaf Sultanım" dedi Sultan Ahmed'in yüzüne bakarak "Ne tuhaf! Bazıları bizden keramet beklerler de gördüklerini fark etmezler. Zira cihanın sultanı abdest suyumuzu döküyor, validesi havlu tutuyor bize."
