Hülya Bilgin
@siyrusrex
Eğer benim de cebimde, aklımın kuytularında taşıyacak yeterince anım olsaydı, çocukluğumdan ve ilk gençliğimden yanıma kalanlar, beni daha güçlü, sağlam bir insan yapabilirdi.
Belki bütün tanrılar biraz mahkûmdur yarattıklarına, bilemiyorum.
İnsan sadece dışarıdan gelecek tehlikelerden değil; içeridekilerden, kendi gizli yaralarından da korkar. Hatta en çok onlardan…
Acımak, kıl payı yırttığın mutsuzluğun diyetini uğursuz, cüretkâr bir sadaka gibi dağıtmaktır.
Acımak, başkalarının çektiği azaba bakıp, onların yasını tutarmış gibi yaparak kendi mutluluğuna şükretmektir çünkü.