Suko
@skrykntr
Biliyor musunuz, kimsenin hikâye dinlemeye tahammülü yok artık. Kendinden başkasını görmeye... Durup etrafına bakmaya. Ben bunları çok yazmak istedim ama her defasında yarım kaldı. Şehrin üzerine boydan boya bir ağ atılmış. Birbirini ezenler, ezmeyi planlayanlar, birbirini ezmek için fırsat kollayanlar. Herkes çekirgeler gibi zıplayıp duruyor. Ağ daralıyor. Nefesler tutuluyor. Köpekler kimseyi parklara sokmuyor. İnsanlar dairelerinden çıkamıyor. Şehir çok sıkışıyor başkanım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Hatıralar karmakarışık uçuşarak geleceğin üzerini baştan başa kapladığında, insan yaşamaya elverişli bir kuytu arıyor.”
Dünya çok hızlı dönüyordu. Biz de yetişebilmek için durmadan koştuk. Yorulduk artık. Bu koşturmacada sevmeye zaman bulamadık. İşte böyle sebepler üretiyoruz kendimize. Olana bahane üretmekte üzerimize yoktur, bilirsin. Yoksa bunca sevgisizliğin içinde nasıl yaşayabilir insan, değil mi? Ama alışıyor insan. Kendini yaşayabilir hâle getirecek bahaneler buluyor bir şekilde. Yoksa çok zor bilirsin. Bahanelerimiz de olmasa nasıl yaşardık
“İçinde şiirler oynaşırdı gençliğinde,” diye devam etti. “Yazılmayı bekleyen ama üzerine dünyanın ağır gölgesi düştükçe senden kaçan şiirler.”
Gülümseyen bir çocuk görmek insanın yüreğine su serpiyor.