"Ölmeyi düşünüyordum. Yılbaşında birileri bana bir top kumaş verdi.Yeni yıl hediyesiymiş. Kimono bu kumaş, ketendi. Gri tonlarında, ince çizgilerle dokunmuştu. Bundan olsa olsa yazlık kimono olur, diye düşündüm. Yaza kadar yaşayacağım demek."
Hiç bu kadar ağlayacağımı, bu kadar beni derinden üzeceğini düşünmüyordum bu kitap için fakat beni gercekten kahretti hikaye. Çin'in eski zamanlarindaki yokluklari da gören yazarın anlatimi o kadar iç dağlayıcı ki her karaktere üzülmekten kendimi alamadım. Gerçekten müthiş etki bırakan bir eser oldu. Yaşamak adı altında "yaşayamamak" dersini gösterdi.