Kendini milletin lideri be tarihe adını altın harflerle yazdırmış biri olarak gören diktatör entelektüelleri hayal dünyasında yaşayan ve en basit işleri bile beceremeyen aciz geçerseler olarak görür.
Diktatör, konuşmalarında halkı övse de gerçek fikri bunun tam tersidir. İktidarda kalabilmek için basını, eğitimi ve kültürü mutlaka denetlemek zorunda olduğunu düşünür.
Diktatörler açısından medya hakikati aktarıp farklı görüşleri dile getiren bir araç değil, liderin desteklenmesi için kitleleri harekete geçiren bir silahtır.
Komplo teorileri diktatörlere sınırsız yetki tanıyıp muhalefetten tümüyle kurtulma imkanı verdiği için en tehlikeli diktatörlük semptomlarından biridir.