Hayatının büyük bir kısmını üstün bir bilginin koruyucusu olduğun kanısıyla yaşarsan ve bir gün bu kanı yerle bir olursa o zaman yerini yönünü yitirmiş hissedersin. Ansızın hiçbir şey ilgini çekmez olur.
… insani olan her şeyin önemsiz ve kısa ömürlü olduğunu idrak et…
Zamanın bir anını bile doğaya uygun geçir ve memnuniyetle ayrıl yaşamdan; tıpkı onu yaratan toprağa ve onu yetiştiren ağaca şükranlarını sunmak için olgunlaşınca yere düşen bir zeytin tanesi gibi.
“İnsanlar en kesintisiz ilişkide oldukları şeyle hep uyuşmazlık içerisindedir,yani evreni idare eden akılla. Her gün karşılaştıkları şeyler onlara yabancı görünür.”
Kısa süre sonra öleceksin ama hâlâ sade bir hayat
sürmüyorsun, sakin değilsin, dışarıda olan bitenin sana zarar vermesinden de, her şeye nazik davranmaktan da uzaksın, bilgeliğin sadece adil davranmakla geleceğine inanmıyorsun hâlâ.