Rabia
@sleepyblueocean
72 sayfadan oluşan inanılmaz kısa bir Yaşar Kemal romanı. Ama büyük puntolarla yazılan yazıları, kitabın başladığı sayfa ve aradaki boşluklar sayılırsa en fazla 40 sayfalık hikaye kitabı tadında okunacak bir kitap.
Yaşar Kemal bu kitap için 'Bu romanda korkuyu anlatmak istedim.' demiştir.
Posta müdürü Remzi Bey, karısı Melek hanım, Alamancı Zeliha, büyük derdini Ankara'ya ulaştırmak isteyen Yanıkoğlu ve içine girilemeyen bir kasaba.
Kimse kasabaya neden girilemediği konusunda net bir şey söyleyemiyor. Koca bir belirsizliğin oluşturduğu gerginlik capcanlı anlatılmış. Zaten Yaşar Kemal'in kaleminden çıkan her şey yaşıyor gibi, hemen yanı başınızda duruyor gibi hissettirir insana ve bu kitapta da aynı şey oluyor. Melek Hanım ve Remzi Bey'in yanında buluveriyorsunuz kendinizi, tren istasyonunda, o kanepede oturup çay içerken, ceviz ağacının altında oturup beklerken sizde onlarla birlikte aynı belirsizliği yaşıyorsunuz. O bilinmezlik, belirsizlik sizi de korkutuyor.
Kitabın merak ettiğim sorulara bir cevap vermemesi biraz üzücü ama genel itibariyle kısa sürede okunabilecek kaliteli ve etkileyici bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yaklaşık 52-53 sayfadan oluşan bir öykü kitabı.
Ebu Hanife ve Hacı Bektaş'ın bir kervanla yaptıkları yolculuğu akıcı bir dille anlatan kitabı okurken kendinizi onlarla birlikte yolculuk yapıp, tüm konuşmaların ve yaşananların birinci dereden şahidiymiş gibi hissediyorsunuz.
Uzun zamandır okumak istediğim bir yazardı Oktay İhsan ve kendisiyle tanışmamı sağlayan ilk kitabı Puslu Kıtalar Atlası.
Kitap ilk başlarda sıkıcı geldi ama ilerleyen sayfalarda olayların anlatılış biçimi o kadar sürükleyici ki kitap nasıl bitti anlayamadım. Karakterlerle birlikte olayların içindeymişsiniz, Galata'nın o karanlık havasında sizde yürüyormuşsunuz gibi hissettiren,duyguları çok güzel yansıtan ve bu açıdan da çok beğendiğim bir eser oldu.
Bana çok sevdiğim bir eser olan ''Yüzyıllık Yalnızlık''ı da biraz anımsattı.
Victor Hugo'nun bir idam mahkumunun idam kararının açıklanmasından idam anına kadar yaşadıklarını çeşitli açılardan inceleyen kitabı. Yazar kitapta idam sistemini eleştirmesinin yanı sıra halkın merhametsizliğini bu konudaki vahşiliğini de eleştirir.
Virginia Woolf, bu kitabında erkek egemen toplumdan dışlanan kadının edebi farkındalığını, kadının yazın dünyasındaki yerini çok güzel anlatıyor. Şu"neden hiç kadın yazar yok" diyerek eleştiri yapanlara cevap niteliğindedir bu kitap. Bu konu hakkında konuşmadan önce açıp okumak gerekir.
