Puan vermedi·208 syf.·
9 günde okudu
·2023 3. kitabı
Reklam
*Peki hocam, İslam ülkeleriyle kıyasladığımız zaman durum nedir?
- İslam ülkeleriyle kıyasladığımızda: Biz tarihiz, devletiz. Burada ordu var, bürokrasi var. Bunlar yok İslam dünyasında. Kral Faysal'ın yazılmadı ama şöyle söylediği ifade edilir: "Bir buçuk devlet var İslam dünyasında; biri Türkiye, yarımı İran". Yani öbürlerinde devlet yok, olmadığı görünüyor. Bu çok önemli bir şey. Bunu küçümsemek için söylemiyorum. O ba kımdan Türkiye'ye çok da önemli roller düşüyor. Bunu unut mamak gerekiyor.
*"Eski Dünya Seyahatnamesi" kitabınızın önsözünde yeni inşaatların kültürü yok ettiğini söylüyorsunuz. İnşaatların yapısı mı sizi rahatsız eden yoksa tarihin üstüne fütursuzca dikilen binalar mı?
- Türkiye'de ortalama konut inşaatını bilmiyorlar. İnşaatlar son derece problemli. Her şeyden evvel mimarlar malzeme tanımıyor, çevreyi tanımıyor. Onu için kalfa inşaatı diyoruz ya! O kalfalar bunları taklit ediyor. Niye çocuk edebiyatı kötü? Çünkü yazar büyük edebiyatını taklit ediyor. Niye okul tarih kitapları kötü? Çünkü ilmi tarih yeterli değil. Mimarlar da çok yetersiz. Bu binalarda yaşanamaz, mümkün değil. Belli ki, bu adamların yaptıkları ne kışa uyuyor ne yaza. Bunlar iklim bilmiyor. Önce bunun gibi sorunlar var. Bunlar çevreyi tahrip ediyor. Çünkü eski çevreyi kuran insanlar birtakım şeylere dikkat ediyorlardı. Onlar ustaydı. Bunlar değil.
Goethe, "3000 yıllık geçmişinin hesabını yapamayan insan, günübirlik yaşayan insandır" diyordu. Biz gerçekten biliyor muyuz tarihimizi? Gelecek için planlar yapıyoruz. İlerlemek için, kendimizi geliştirmek için, ailemizle rahat bir gelecek yaşamak için, çocuklarımıza iyi bir gelecek vermek için, toplumumuz için, ülkemiz için çalışıyoruz. Ama geleceğe yön verebilmek için geçmişi bilmek gerekmez mi? Ağacın köküne su dökmeden meyve almak mümkün değilse, tarihimizi bilmeden geleceğe adım atmak da mümkün değildir.
*Siz yazdığınızı tarihçi olmayan birine de okutabiliyorsunuz. Bu da tarihin yaygınlaşmasında etkili mi?
- İki şey vardı galiba etkiledi. Bir tanesi, mihmandarlık yapıyordum. Gezdirdiklerim Türkler değildi, lise öğretmenleri, üniversite hocalarıydı. Nasıl anlatırım Türkiye'yi bunlara, hem de ecnebi ? İşte bu, adamı strateji ve üslup geliştirmeye zorluyor. İkincisi 1983'te istifa ettikten sonra daha çok medyada yazmak zorunda kaldım. O zaman anlaşılır olmaya çok dikkat ettim. Bir üçüncüsü, sadeleşme akımına karşı değilim. Bu Türkçeye bir zenginlik getirdi. Fakat sadeleşme akımının ikinci safhası bir kasaba bağnazlığıdır. Eski lügati yok etmek! Buna karşıyım. Hepsini kullanmaya çalışıyorum.
Reklam