Yakup Kadri Karaosmanoğlu der ki: "Gönül kırmaktan daima ödüm kopmuştur. Çünkü elimden böyle bir kaza çıktığı vakit asıl kırılıp dökülen benim gönlüm olmuştur."
"düşmanlardan yardım dilenilen çağda
bazen soruyor kendine kalinka
hayat dizine yatamadıklarımıza bir şey anlatmamamız gerektiğini
ne zaman bana da öğretecek"