Samet

Samet
@smetym
naçizane kısacık ömürlerinizde yalana yer vermek sizi hayli yoracak, biraz hakikatli ve dürüst olmanın kimseye bir zararı dokunmaz.
dudağından çıkan sözler gibiydi. böyle nasıl desem? "hep" gibi. her şey havasına mağlup, hiç bir şeycesine çekip gitti. tutamadım, ve ağlayamadım. rüzgarı hissetmeye başladı ve üşüdü; ben. gözleri dolu dolu, haykırdı sonbahara doğru. çileli ve cilveli nasip; yitik bakışların nirvanası! ahh, kahrolasıca nefret miğferi; geçti yine başına kaderimin. tanık oldukça solan, matemlerin hoşnutluğunu gördüm, yıkılmadım. bir bir düşerken önünden uçurumun, "hayallerinin katili"ne çıktı adım. ya "hep" olmalıydım ya "hiç" ama olmadı işte! tutamadım ve ağlayamadım...
Şiir
Reklam
Ceza
hiç et onu! yok say. en güzel gecesinde ömrünün; ışıl ışıl parlarken ay, dilek tuttuğu yıldız ol! ansızın kay. kursağında bırak o budalanın hevesini! yolunda giden her işi birden bire bozulsun, paramparça olsun; "değerini bilmediği" ahmaklığını taşıyan ray! kırılsın; yerle bir etsin hayatını, sana uzak kaldığı her an için; sahte ömrünün derininde saklanan fay! öyle bir bak ki gözlerine; bakışın geçsin ardına! onu öyle görmezden gel; ateş ve kor olsun, hakkına düşen pay! gerdikçe ger elindeki kavsı, umutlarının kaynağına nişan al. öyle bir bırak ki, hızla giderken okun; daha ona varmadan, dağılsın elindeki yay! mahvet onu! hiç et onu! yok say! en güzel gecesinde ömrünün; ışıl ışıl parlarken ay, dilek tuttuğu yıldız ol! ansızın kay...
Şiir
bulutlu bir gece... soğuk değil ama kırık sanki biraz. ince bir sızı gibi, titriyor rüzgarla; nahoşa müsait ruhunun bamteli. ebediyete yelken açmış gibi; umarsızca bir yelteniş. gözleri ufuğa kenetli; fırtına mı yoksa o yaklaşan? aceleyle terkedilmiş bir dümen. yelkenlerin ipi mi? yoksa yaşama olan son tutunuş mu? ayağına dolaşan... bırak dalgalara kendini, özgürlüğün bu yönünü birde sen tat. kır zincirleri, parçala, sök at! kalk artık çok uyudun! rüyanın merhametli diyarında; azat edilmeyi bekleyen ruhuna haykır. de ki; "ben umudun ışığı olacağım" "ben kendime yoldaş olacağım" "ve ben, ne olursa olsun bu fırtınada yıkılmayacağım".
Şiir
bir şiiri olmalı insanın. yüreğinin demiyle koyulaşmış, çay misali sıcak tutan içini. soğuk ve karlı kış günlerinde; sırtına alınmış bir şal gibi biçimi. her satırına gizlenmiş onlarca anı, her hecesinde yüzlerce "o" olmalı. her dile geldiğinde şair ruhun; gözleri boncuk boncuk, onunla dolmalı. fazla derinlerde, fazla gizlilerde tutulmalı. tutsaklık; kifayetli cümlelerinin, özüne bir zincir vurduğunda mutlu olacaklardır. ve asi tavrının hükmüne dönüp; "biz seninle biriz, özlemimiz de baharı müjdeleyen bir filiz!" diyerek, yine seninle kalacaklardır. sevmeli kelimeleri insan. hoş her kelam, her insan; farklı bir lisan. anlaşabilmenin orta yerinde bir randevu; anlaşılabilmeye verilen bir sözü bozmaktır, şayet yoksan. şunu iyi bilmelisin; sen, benimle olmadığın sürece, aldığım her nefes noksan, ve hayallerim yerle yeksan...
Şiir