bir şiiri olmalı insanın.
yüreğinin demiyle koyulaşmış,
çay misali sıcak tutan içini.
soğuk ve karlı kış günlerinde;
sırtına alınmış bir şal gibi biçimi.
her satırına gizlenmiş onlarca anı,
her hecesinde yüzlerce "o" olmalı.
her dile geldiğinde şair ruhun;
gözleri boncuk boncuk, onunla dolmalı.
fazla derinlerde, fazla gizlilerde tutulmalı.
tutsaklık; kifayetli cümlelerinin,
özüne bir zincir vurduğunda mutlu olacaklardır.
ve asi tavrının hükmüne dönüp;
"biz seninle biriz, özlemimiz de baharı müjdeleyen bir filiz!" diyerek,
yine seninle kalacaklardır.
sevmeli kelimeleri insan.
hoş her kelam, her insan; farklı bir lisan.
anlaşabilmenin orta yerinde bir randevu;
anlaşılabilmeye verilen bir sözü bozmaktır,
şayet yoksan.
şunu iyi bilmelisin;
sen, benimle olmadığın sürece,
aldığım her nefes noksan,
ve hayallerim yerle yeksan...