Sümeyya Karaman
@smkrmn
Şu anda okuduğu kitap
Ölümü de dünyada yaşıyormuş insan
Gövdem kalbimin darağacı.
Kirpiklerinde benim kalbim,
İki kaşının arası uzun bir sela...
Zaman, kâküllerinden doğar topuklarından batardı.
Al yeşil soluğum, yarasına döndüğüm, sözümün sahibi
Sevmenin, dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim.
Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi.Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.
