(SN4) Siz veda edebilirsiniz ben veda etmeyi kabul etmiyorum
"Fakat, Koza'nın, Bartu'nun, Mutlu'nun, Işık'ın, Lâl'in, Yankı'nın ve Helin'in hikâyesi sona erdi; bizim masalımız burada bitti; masalımızın son cümlesi ise sonsuza dek mutlu yaşadılar olmayacak, her ne olursa olsun, birbirleri için yaşamaya devam ettiler olacak, acılarına, izlerine ve çocukluklarına rağmen."
(SN4) “Her bitiş bir başlangıç falan değildir. Her bitiş, bir bitiştir.”
"Sokak Nöbetçileri," diye fısıldadım sırtını sıvazlarken. "Sonsuza kadar mutlu yaşamış ve hiç ayrılmamışlar, Miniğim. Bunu annenle babana sakın söyleme ama bana güven, masallar bazen gerçekleşebilir. Belki de onlar aramızda bir yerlerde nefes alıyorlardır, kim bilir? Yükün ağır gelirse Yankı'yı, ışıklardan korkarsan Helin'i, karanlıktan kaçmak istersen Mutlu'yu, bir bebeğe üzülürsen Işık'ı, kurtulmak istersen Bartu'yu, bir anıyı yeniden hatırlamak istersen Lâl'i ve gülümsemek istersen," kahverengi gözümü kırptım, güldü, "Koza'yı hatırla. Onlar hep," elimi bir kez daha kalbine koydum, "kalbinde hissettiğin sürece burada yaşayacaklar."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
SN4
Yaşamaya devam et, derin bir nefes al; güneş her gün aynı şekilde doğar fakat sen hissedebildiğin sürece batışına üzülebilirsin.
Hisset; her batış, terk ediş ya da ölüm demek değildir; bir sonraki gün yaklaşıyordur.