“Lüzumsuz harcamalardan ve zevküsefadan kendini alıkoyamayan sosyalist tayfasıyla, servetine ve dehasına rağmen Rus köylüsü gibi sade yaşayan Tolstoy’ un hissettiği sosyalizmi karşılaştırabiliriz. Yine bu şekilde kaçınılmaz ölüm düşüncesi insanların birçoğunda soyut olarak kalır. Peki içimizdeki hırsı, kendini beğenmişliği, egoizmi zayıflatmaya bu kadar elverişli olan ve bize teselli de veren bu ölüm fikri neden davranışlarımız üzerinde etkisiz kalıyor? Ölüme mahkûm olanlar bile genellikle ancak son anlarında bunu hissederler.”