Hastalık, gerçekleşmemiş konuşmaları ve ertelenmiş yakınlığı orataya çıkarmıştı. Birdenbire yanınızdaki, her zaman var olacagına inandığınız kişi ölümlülüğüyle ışıldamaya başlıyor, saydam ve kırılgan hale geliyor.
"Yarını düşlüyoruz ama yarın gelmek bilmiyor,
Biz zafer düşlüyoruz
Aslında hiç istemediğimiz.
O yeni gün zaten gelmişken.
Kavgadan kaçıyoruz
Durup dövüşmemiz gerekirken.
Ve hala uyuyoruz.
Çağrıyı dinliyor ama kulak asmıyoruz,
Gelecek için umutlaniyoruz,
Gelecek hakkında yalnızca planlardan ibaretken.
Bilgeliği düşülüyoruz,
Her gün köşe bucak kaçtığımız,
Bir kurtarıcı diliyoruz,
Kurtuluş ellerimizdeyken.
Ve hala uyuyoruz.
Ve hala diliyoruz.
Ve hala korkuyoruz..."