Hüseyin Eriş
@sobedoublepeace
Sen çıkmasaydın karşıma ben insanlığı unutmuş gitmiştim diyordu. Dostluğumuz uzun sürdü sonra birbirimizi yitirdik
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sabaha kadar bir köşede büzüldü kaldı, hiç uyuyamadı. Ömründe ilk olarak uyumuyordu, uykusuzluğun, uyuyamamanın ne ilk olarak öğrendi
İnsanın böyle hiç konuşmayan bir arkadaşı olması, bıkmadan usanmadan da onu dinlemesi ne iyi
Hasan olanı biteni hiç kimseye söyleyemiyordu. Öldürseler de söylemezdi
Herkes anasına düşman, insan bu düşmanlık içinde boğulur. Anasına olan düşmanlık kendine de geçiyor.