Azteklere göre tanrılar dünyadaki karmaşa kuvvetleriydi. Hep yıkılma tehdidi altındaki düzen, kaosun üstüne serilmiş incecik bir örtüydü. Ne bilginin ne de anlayışın artması insan hayatını ilksel kargaşadan kurtaramazdı.
İnsan ve hayvan arasındaki fark insanların özbilinçli olmaları hayvanların ise olmamaları değildir. Her ikisi de bilinçli makinelerdir. Fark insan ruhunun daha zayıf olmasıdır, bu zayıflık da hayvanların ihtiyaç duymadığı yanılsamalar yaratır.
Ruhani dünya uğruna doğal dünyayı değersizleştiren Hıristiyanlık, mutluluğa ancak düşman olabilirdi. Leopardi şöyle diyordu: “İnsan Hıristiyanlıktan önce daha mutluydu.”