Hasret
@soleanoia
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Yeni Türk Edebiyatı Yüksek Lisans
14 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Çoğu zaman romana beklentiyle başlamam, beklentiler insanı üzer çünkü. Zülfü Livaneli benim 2010'larda lisedeki İngilizce öğretmenimin tavsiyesiyle tanıdığım bir yazar, Serenad'ı okumuştum o zamanlar. Yüksek lisans sonrası okumalara dönmek benim için zor oldu, romanları incelemek ve içindeki değeri ölçmeye çalışmak ve yeterli olamamak çok yorucuydu. Uzun zaman sonra okuduğum en uzun romandı diyebilirim. Kıssadan hisse yeniden okumalara karşı beni motive eden bu nadide esere bir yorum yapmasam içim rahat etmezdi. Yorumun başına gelecek olursak dediğim gibi eserlere beklentiyle başlamıyorum, e ufak tefek hislerim oluyor ama ciddi şeyler düşünemiyorum çünkü anlatıcının beni sonsuz olasılıklar içinde kavurması hoşuma gidiyor. Kardeşimin Hikâyesi başta biraz sıkıcı ve sonraları kardeş Mehmet'in hikâyesiyle heyecan bulan bir eserdi diyebilirim. Özellikle Binbir Gece Masalları tarzındaki anlatım hikâyenin nereye varacağını kestirmede esere bir heyecan, bir aksiyon katmıştı. Bu merakla bir günde okudum eseri.
Anlatıcının küçük ipuçlarıyla olayın sonunu az buçuk tahmin edebildim ama böyle bir sonucu asla beklemiyordum. Dediğim gibi bazı ipuçları post-modern roman okuduğumu hissettirdi ve post-modern romanlar da okuru hep şaşırtır, buna hazırlıklıydım ama böylesi bir kurguyu asla beklemiyordum, oldukça etkileyiciydi benim için son bölümler. Hafif bir kalp kırıklığı, biraz hüzün biraz da bir romanı bitirmenin tatlı neşesi sararken beni yorumumu burada bitiriyorum. Okuduysanız teşekkür ederim, iyi günler, mutlu seneler.
Reklam
Çocukken en sevdiğim dizinin kitaplarını okumak çok şeker hissettiriyor, içimizdeki küçük benliklerimizi sık sık mutlu etmeliyiz bence. Beni tanıyorsun ama hangi Winx karakteri olduğumu değil, ben Stella'ydım.
Tasarım ve rengiyle beni çeken ama konusu itibariyle oldukça rahatsız edici bir eserdi. Sadece tasarımının güzelliğinden dolayı kütüphanemde olmasına sevinebilirim.
Afilli HafiyeEdebiyat
Afilli Hafiye, Murat Menteş romanları içinde yazarın en sevdiğim ikinci romanı. Postmodern edebiyatın özelliklerinin bu kadar canlı bir şekilde işlenmesi... Resmen bu edebiyatın özelliklerini görebilmek ve özümseyebilmek açısından bence çok değerli. Diğer romanlarına kıyasla okuyucuya daha çok yer vermiş olması bir farklılık diye düşünüyorum. Yine roman anlatıcılarının edebiyat ve postmodern edebiyat üzerine konuşmaları da dikkatimi çeken ikinci bir özellik oldu. Tüm Murat Menteş romanlarında görebileceğimiz olay örgüsü bu romanda da bizi karşılarken ben şahsi olarak yazarın böylesine zeki bir şekilde romanı kurmasına tekrar hayran oldum diyebilirim. Karakterlerin ve roman evreninin kurgulanması, genel anlamda olay örgüsünün kurgulanması gerçekten zeki bir yazarın elinden çıktığını gösterir nitelikte.
Tüm bunlardan öte postmodern edebiyat açısından romanları bu edebiyat alanının basitleştirilmiş hâli diyebilirim. Bu açıdan postmodern edebiyata dair eserler okumadan önce Murat Menteş'in romanlarını okumalarını herkese tavsiye ediyorum.