peki ya hayat bir dizi birbiriyle bağlantısız deneyimin toplamından ibaretse? bir şeyin neden anlamlı bir biçimde başka bir şeyi takip etmesi gerekiyor?
fakat durumu kabullenmek, hayatın bir anlığına anlamsızlaşmasına izin vermek, karşısındaki kişinin kollarında olmak basitçe iyi hissettirmiyor mu yine de?