me
@solinvictus0
bu şekilde teselliyi kabul ettiğinde teselliye ihtiyaç duyduğunu da kabul etmek zorunda.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
düşünceler neredeyse her zaman başının içinde gürültüyle tıngırdıyor ve sonra nihayet sessizlik olduğunda kendini korkutucu ölçüde mutsuz hissediyor.
bir zamanlar hayatın bir şeylere varması gerektiğine, çözümlenmemiş tüm çatışmalar ve soruların bir tür büyük sonuca ulaşması gerektiğine inanıyordu.
bazen çektiği ıstırabın doğası ve uzunluğunun onu sıradan külfetlerin önemsiz düş kırıklıklarından azade kıldığını düşünüyor.
o kendisi olmak için beni unutmağa belki muhtaç! fakat ben ancak onun sayesinde biraz kendim olabiliyorum. bu, belki de onun hiç anlamayacağı bir şey. o benim kaderimi bitmiş biliyor ve bunda haklı! fakat ben onun kaderi üstüne acz içinde titriyorum.
