sezmek anlamaktan çok kötü. anlamak bir, sezmek bindir, anlamak bir müddet içinizde yürür, anladığınızla bir amorf da olsa şekil alırsınız. sezmek şekilsiz ve hep sancılıdır, her gün yeni bir sancı doğurur.
ben acaba neden böyleyim ve diğerleri neden böyleler, herkes neden böyle? bu böylelik kimden miras, nerden atlama, kime atlayacağını ve mirası bırakacağını daha doğmadan nerden biliyor ve bırakan bıraktığını nerden tanıyor, biliyor, kendi illetini ya da zarafetini ona teslim edip yeryüzünde kaybolmasın diye geçip gidiyor?
insanların daha büyük ve değerliyi, başkayı ve önemliyi hepi topu birkaç saniye bakarak geçtiklerini ve daha geçerken unuttuklarını, sonra en sıradan ve kaba şeye tüm benlikleri ile eğilebildiklerini o zaman gördüm. tüm detayları ile gördüm.