me
@solinvictus0
belki hatırlamak yoktur da hatırlatmak vardır ya da birisinde eksiklik oyuğu açmak.
hep saklanmak hem de saklayacak şeyler biriktirerek yaşamak, bunların da ekini belli etmemek gerekiyor. acaba bütün zenginliğimi bunlar mı oluşturuyor?
insan zaten dertli değildir, derdin kendisidir. insan öyle büyük derttir ki büyüklükle bir şeyin kendine sığacağını aklına getirmez de bunu dünyanın, hayatın derdi sayar. hayat, o durgun, kibirli suyunda kendisine bakan bu çirkin heyulaya bakıp bakıp ‘bu herhalde benim,’ der. bu dert de ona yeter.
ne oluyor dendiğinde olan hiçbir zaman anlatılan, sözü edilen hatta ihsas edilen değildi. insanın kendisine olmasını istediğiydi. çok üzgün olduğunu söylemek üzülememenin tercümesiydi, perişan oldum demek hakkı ile ıstırap çekemiyorum demekti. ve benzeri.
eksiklik duymayan tamlığı nerden bulacaktı?