me
@solinvictus0
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
dışarıdan daha sakin görünüyordum; içimde yaşayan düşünce, bazı anlarda bana o kadar hakim oluyordu ki, ben onu ancak soyut bir şekilde ele alıyor ama kendi durumuma uygulayamıyordum. çünkü bu fikirde yatan hakikat ne kadar berrak ve ne kadar doğalsa, benim ve herkesin hayatından da bir o kadar uzaktı.
neden annelikteki kurban olmaya tapıyoruz? annelerin kendilerini feda etmesi gerektiğini söyleyen insanlık dışı düşünce nereden çıktı? annelerden kız çocuklara asırlardır kölelik aktarılıyor. bu korkunç bir pranga. biz kadınlar hayatımızın bir noktasında bizi dünyaya getiren kişinin iyiliğimiz için neler yaptığının bilincine varıyoruz ve sevgili annelerimizin bizim için kurban olmasına layıkıyla karşılık vermediğimiz için vicdan azabı hissediyoruz.
sokakta en ufak bir tanıdığımı, hatta bir tanıdığıma benzettiğim birini görsem aniden irkiliyordum; içim tiksintiyle ürperiyordu ve başım dönüyordu. başkaları tarafından çok sevildim ama görünüşe göre onları sevme yeteneği bende yoktu. (ya da, insanlar aleminde "sevgi" denen şeyin olup olmadığından bile şüphe ettiğimi söyleyebilirim.)
