Rabia için çekti:
- Alnımızın yazısı.
...Paşa o gün, kelimenin tekrarlanmasından tuhaf bir teselli duyuyordu. İlk defa olarak, Doğu'nun güçsüz kişisinin hayat savaşında ezilmemesinde, kadere inanışının bir âmili olacağını düşünüyordu. Başlarında boza pişiren en güçlü, en öldürücü hükümdarları, hep kül gibi savurup geçen, çınar gibi insanları deviren fırtına, zamanında baş eğmeyi bilen, nazlı sazlara benzeyen insanları köklerinden koparamamıştı. Manevi güçlere deruni teslimiyetin hakikatte en işleyici bir kudret olmadığını kim iddia edebilirdi?
Rabia, ömründe bir köşe daha dönmüş gibi. Köşeleri o hiç sevmez. Dönerken insan asıl kendisini arkada bırakır, köşenin bir yanında başka bir insan oluverir. Fakat arkada bıraktığı kendisi de peşini bırakmaz. Her köşe döndükçe bir yeni benlik... En iyisi en önde, en eskisi, en arkada... Art arda yürüyen bir sıra insan... İşte bunların hepsi birden bir tek Rabia.