Müziğin hatıraları yönetme ve yönlendirme gücü ürkütücüydü.
…
Sürekli olarak yüksek dozajda ve zirvede yaşanan bu nostalji hissi bitmeyen, önü kesilemeyen, sınırsız bir orgazm şekliydi. Çıplak gözle izlenince gözleri kör edecek bir güneş tutulması, gece uykunuzda adınızı seslendiğinde peşinden giderseniz ecinnilere karışacağınız bir ifrit, dozu iyi ayarlayamadığınızda sizi komaya sokacak bir ağrı kesiciydi. Evrendeki en ağır uyuşturucuydu, geçmişe duyulan özlem.
Kötü anlarsan arındırılmış kusursuz geçmiş hayallerine kendimi kaptırmak istemedim. Bunu biz insanlar yapıyorduk. Geçmiş günler çok daha güzeldi, diyebilmek için yaşanmış bütün mutsuzlukları hatıralarımızdan ayıklıyorduk.