Bazı şeylerin son raddesi tepkisizlik olur.
Edebiyat
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sonucu yepyeni bir bene ulaşmak için yitirdik benliğimizi sonra da bölündük ve bittik o kadar bitmiştik ki yeniyi bulamadan son bulduk, kimisi karamsar dedi kimisi yobaz.
öyle bir ayet var ki belki de defalarca okudum ama son kısmı beni ilk defa bu kadar sarstı. Araf'ın 17. ayetinde şeytan Allah'a (cc) bir söz veriyor. İblis dedi ki;" bundan böyle benim sapmama izin vermene karşılık, ant içerim ki, bende onları saptırmak için senin doğru yolunun üstüne oturacağım. Sonra elbette onlara önlerinden, arkalarından, sağlarından, sollarından sokulacağım ve sen onların çoklarını şükredenlerden bulamayacaksın." ve bu söz çok enteresan bir yerde bitiyor "onların çoğunu şükredici bulamayacaksın" inkarcı değil, günahkar değil "şükredici bulamayacaksın" diyor yani hedef imanı söküp almak değil önce elindekini görünmez hale getirmek. Yine başka bir ayette "artık siz beni anın ki ben de sizi anayım. Bana şükredin, bana nankörlük etmeyin!" şükür ve iman zincirini çok daha açık görüyoruz, arapçada küfür kelimesi örtmek demek, nimeti görmemek,onu örtmek, demek ki şükür ile küfür arasında sadece bir adım var, yani şükür sadece bir minnettarlık hissi değil imanımızı korumak için zaruri bir ibadet.
Bazı vedalar sessiz oluyor. Bir pencereyi son kez her gün açmamak gibi.
Sana son mektubumu ayağı kırık bi at getirecek; beni unut, atı da vurman gerekecek..