Elbette buna da alışırım.insan nelere alışmaz ki?zaten hayat dediğimiz bu kapalı dairenin asil mucizesi ,bu alışmak değil miydi? En sevdiğimiz mahkumları bile kaybetmeye alışmıyor muyuz? Günlerce, aylarca, senelerce görmemeye,mutlak,kati bir gurbet içinde yaşamaya alışmıyor muyuz?