Dünyayı ilk defa gören bir çocuk gibi, hayata yepyeni bir gözle bakmak. Korkudan kaynaklanan otomatik inançlara göre davranmak yerine, kalbimizin gerçek arzularına kulak vermek..
Korku bir körlük ve otomatizm halidir; sevgi ise bir bilinç, sonsuzluk ve birlik halidir.
Sevgi sadece şimdi ortaya çıkar ve sunacağı çok şey vardır. Korku ise ya geçmişin etkisindedir ya da gelecekte yaşanabilecek bir yoksunluğun kaygısındadır.
Korku hiçbir şey değildir, sadece zihnin bir uydurmasıdır.
Başkasının bakışına bağımlı olduğumuzda, onun dışarı verdiği zehirli havayı ciğerlerimize çektiğimizi farketmeden, kendimizi onun oksijenine bağlıyorduk.