Kitaptan tek birşey anladıysam o da şudur;
Bolşevik kültürü almış, bolşevik kültürü alan birisi yapamayız, somut koşullar karşılsmıyor vs. demez. Şunu yapmamız lazım der ve şartlara göre taktik geliştirir. Strateji tartışmsya kapalıdır uygulanması gerekir ama taktik de değişiklikler söz konusu olabilir
Bizden sonra gelenler şunu bilmelisiniz ki; biz Bolşevik devrimciler olarak hepimiz sıradan insanlarız, hiçbirimiz gökten inen kahramanlar değiliz. Bizi diğerlerinden ayıran tek şey var; hayatımızın belirleyici bir anında kendi bireysel mutluluğumuz için değil bütün ezilenlerin mutluluğu için mücadele etmeye karar verdik. Biz en sıradan insanlarız ancak kendimiz için değil başkaları için yaşıyoruz. Bizim gücümüz de farklılığımız da burada yatıyor.
Mutluluktan ağladım. Şimdi bunu rahatlıkla yazabiliyorum ama o zaman gözlerimden yaşlar boşalırken "Ah Kamo, iyi ki bizimkiler nasıl ağladığını görmüyor" diye düşünüyordum. Kafkasya'da erkekler asla ağlamaz. Ölsen bile ağlayamazsın yoksa şerefini kaybedersin.