“Yaptığım her şey, kendimi zorlayışın bir sonucuydu.Yaptıklarım, yapmam gereken şeylerdi; çünkü başka türlü nasıl davranacağımı bilemiyordum. Uzun süreli yalnızlıklardan, beni sürekli bir gerilim içinde tutan o bir sürü ince, utanç dolu, içtenlikli duygulardan, ikide bir kafama üşüşen o narin sevgi düşüncelerinden korkuyordum.”
“Dışımdaki dünyaya karşı tam bir umursamazlıkla davranıyordum; öyle oluyordu ki, bazen günlerce içime kulak kabartıp orada akan ırmakların sesine kulak vermekten, içimde adeta yeraltından yol alan yasak ve karanlık ırmakların çağıltısını dinlemekten başka şey yapamıyorum.”