Her şeyden, herkesten kaçmanın soluklanacak bir durağı var , ama kendinden kaçıyorsan durmadan kaçıyorsun, durduğun, dinlendiğin bir an bile olmuyor.
İçimdeki sesler susunca, başka şeyler duymaya başladım... Ne çok ses varmış meğerse benim duymadığım.
Kendimi yarım hissediyorum. Yarım yamalak...
Bu yarımlığı hatırlamamak için üstünü örtüyordum kendimin. Görünmez olana kadar.