Aylar sonra geçen gece bir mesaj atmış,
“çok değiştin” diye... Sormadım nedenini. Ayrılırken küfretmişim, onu yazdı bir sonraki akşam. Belli ki canı bir şeye sıkkın, dönmedim geri. Bir tek o kalmış aklında.
Günlerce aradığımı,
sadece iki dakika konuşmak için yalvardığımı,
ağladığımı söylemedi.
Unutmuş hepsini...
Cevap vermedim, veremedim...
“ulan sen benim hayatımı mahvettin! Yokluğuna alışana kadar ne çektiğimi bir Allah biliyor.”
diyemedim.
O yazdı, ben okudum.
O yazdıkça ben sustum...
Ne çok değiştin dedi, başka bir yolu varmış gibi sanki...
Ufacık kalpte kaç kırık bıraktığından haberi yoktu.
Bir gecenin kaç paket sigaraya,
bir uykunun kaç parçaya,
bir vedanın kaç ölüme denk olduğunu bilmiyordu...
O “çok değiştin” dedi, ben cevap vermedim.
Oysa hiç değişmedim...
sen say ki
ben hiç ağlamadım
hiç ateşe tutmadım yüreğimi
geceleri, koynuma almadım ihaneti
ve say ki
bütün şiirler gözlerini
bütün şarkılar saçlarını söylemedi
hele nihavent
hele buselik hiç geçmedi fikrimden
ve hiç gitmedi
bir topak kan gibi adın
içimin nehirlerinden
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Durma Koş
Sizin doktorlarınız, benim doktorumun bir hayalet olduğunu söylüyor doktor...
Oysa beni gerçekten dinleyen tek kişi o.
Gecenin en sessiz saatlerinde bile karşıma geçip oturuyor, gözlerini gözlerime dikiyor ve konuşmamı bekliyor.
Beni yargılamıyor.
Beni susturmuyor.
Benden korkmuyor.
Ama siz... Siz ondan korkuyorsunuz.
Çünkü onun söylediklerini duyarsam, sizin kurduğunuz düzenin çatlaklarını görmeye başlayacağımı biliyorsunuz.
Bugün yine geldi.
Sandalyeye oturdu.
Uzun süre hiçbir şey söylemedi.
Sonra eğilip kulağıma fısıldadı:
"İlaçlardan uzak dur... Seni kandırıyorlar."
Ve ardından ekledi:
"Koş... Çatlayıncaya kadar koş. Durursan seni yakalayacaklar."
daha son sözü söylemedi hayat!
belki yarınlar, mutlu sonlar var.
yeniden başlamak yorar insanı;
ama sonunda kavuşmak, mutlu olmak var...
Nazım Hikmet
Bir şey söylemedi.
ben de nasıl devam edeceğimi bilemedim.
birbirimizle içimizden
konuştuk.."
Cahit Zarifoğlu
