ayşe
@soyogdo
bu beğenilme tutkusu, gitgide yerleşerek, sanatçının yaratıcı gücünü önler. girişeceği her yeni atılıştan “ya beğenilmezse” korkusu ile vazgeçer.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
bu tembellik bir bakıma güç yitirmekle, bir bakıma da sakat bir sanat anlayışı ile bağdaştırılabilir. geçici, köksüz, nedenlerine bilinçle varılmamış birtakım heyecanlarla, duygulanmalarla, adeta bir çeşit hevesle sanata başlamış birçok sanatçının sonu budur.
oysa ben, bir şiirin neden yahut nelerle güzel olabileceğinin saptanacağını, ölçülüp belirtilebileceğini hiç sanmıyorum. bu her zaman bir ölçü değil, bir sezgi işidir. bir şiir güzeldir, ama güzelliğinin nedenleri açıklanamaz. güzelliği, ululuğu bilinir, sezilir, ama ölçüleri bulunamaz.
şiir akımlarını kimse kaldırmaz ortadan. onlar kendi kendilerine kalkarlar. artık eskirle, yaşarlıklarını, güçlerini yitirirler de öyle kalkarlar. bu önünde durulmaz bir evrim, bir zorunluluktur.