Gülben SOYSAL
@soysalgulben
Ne çok güldün, ağlamamak için.
Size zarar veren bir yerden, bir şeyden ne kadar geç uzaklaşırsanız, kendinize varmayı da, o kadar geciktirirsiniz.
•Gülben
Reklam
Anlaşıldığımı hissettiğimde çiçek açarım, sevildiğimi hissettiğimde, çocuklaşırım, daha çok gülümserim, daha çok anlam ararım birçok şeyde… Ama dinlenmediğimi, bastırıldığımı, yok sayıldığımı, değersizleştirildiğimi hissettiğimde, sadece arada bir varlığımın hatırlanıyor olmasını fark ettiğimde ise, yok olurum, ben de yok sayarım, beni yok sayanı. Çünkü bildiğim bir şey var, o da: “varla, yok arası, yoktur.” Bir şey, bu ikisinin arasında olamaz yani, ya vardır ya da, yoktur. Bir şeyin yerini ezbere biliyor olmamız, ezbere bildiğimiz o yerde, o şeyin, bizi hala bekliyor olacağı anlamına gelmez. O şeyin yeri de, değişir, kendisi de. Çünkü “vaktinde kıymeti bilinmeyen her şey, bir gün yok olur.”
•Gülben
Ve çoğu zaman insanı hayal kırıklığına uğratan, olmayan şeyler değildir, oluyormuş gibi görünüp de, olmayan şeylerdir.
“Çekemezsen gülün nazını, ne dikene dokun, ne gülü incit. Cesaretin yoksa sahrada Mecnun olmaya, ne Leyla'yı çağır, ne çölü incit. Sevda sahrasında Mecnun değilsen, ne Leyla'yı çağır ne de çölü incit.”
Reklam