Bir okul çantasının sırtlanmasıyla başlayıp, herhangi bir yerde,bir büro iskemlesinde sona eren o kahredici çarka koşulmuş çocuklarımı görüyordum yalnızca...
Reklam
Dünyaya uyum sağlayamadığını hissetmek seni şaşırtmıyordu da dünyanın, içinde yabancı gibi yaşayan birini yaratmış olmasına şaşıyordun.
Hiçbirimiz kavuşmanın yaratabileceği düş kırıklığını göze alamadık.
Yaşamın bir varsayımdı. Yaşlanıp ölenler bir geçmiş yığınıdır. Insan onları düşününce, oldukları şey gelir gözünün önüne. Seni düşündüğümde olabileceğin şey geliyor. Sen bir olasılık yığını oldun, hep öyle kalacaksın.
Reklam