Bir intiharın izinde...
En son bu kadar büyük bir duygusal tahribatı geçen hafta yeniden manchester by the sea izlerken almıştım...Hiç bitmesini istemeyerek okudum,adeta bir başyapıttı.Kitap boyunca sanki her cümlesinde kendimi buldum;bazı yerlerinde çocukluğuma gittim,bazı yerlerinde hayatın yaşattığı o buruk tadı yeniden hissettim.
Kendinden kaçmak isteyip de kaçamamanın tasvirinin güzel yapıldığı bir kitaptı.Ülkeler,şehirler,evler,oteller de değiştirsen bazı şeyler değişmiyordu.Ve sen o duyguyla yaşamak zorundaydın.Bunları kabullenmek ise uzun ve sancılı bir süreçti...
Son olarak ise kitap boyunca aklımda sadece bu şarkı çaldı.open.spotify.com/track/2g0iE5qCF...
Reklam
Ahmet Altan'dan okuduğum ilk kitaptı.Çoğu kişi tarafından ortalama bir kitap olsa da,beni çok etkilediğini söyleyebilirim.Aslında bir kitaba karşı hissettiklerimiz o anki duygu ve ruh halimizle doğru orantılı ve dolayısıyla değişkenlik de gösterebiliyor.
Kitapta yazar, karakterlerin iç dünyasını bence gayet açıklayıcı,net ve çarpıcı bir şekilde ele almış hatta zaman zaman karakterleri yaşıyormuşçasına okudum.Bazı cümleleri sanki beni bana anlatıyordu.Okurken asla sıkılmadım dili çok akıcıydı.Osmanlı'nın son dönemlerini anlatan bir dönem romanı olmasına rağmen tarih bilgilerinden çok az bahsedilmiş ve okurken asla sizi sıkmıyor.Sonu biraz yarım kalmış gibi bitti ve hüzünlüydü.Kitabı bitirdikten sonra da birkaç dakika etrafa boş boş bakındım.Toplamak istersem çok güzel bir roman ve yazarın diğer kitaplarını da kesinlikle okuyacağım.
