egeristersem

Ey, ömrün en güzel türküsü aldanış! Aldan, geçmiş olsa bile ümitsiz kış; Her garipsi ayak izi kar içinde Dönmeyen âşığın serptiği çiçekler. Ya sen! Ey sen! Esen dallar arasından Bir parıltı gibi görünüp kaybolan Ne istersin benden akşam saatinde? OLVİDO- Ahmet muhip dıranas
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
hakikate ulaşmak için insanın dönüp kendisine bakması yeterliydi: herkesin gözü dışındadır, ben gözümü içeri çevirir, içimde gezdiririm. herkes dışarıya bakar ben içime bakarım, benim işim gücüm kendimledir. hep kendimi seyreder, kendimi yoklar kendimi tadarım.
hayatında hiç çöl görmeyen biri çölü görmüş gibi anlatabilir, lakin kalbi sevgiyle çarpmayan biri sevgiyi nasıl anlatabilir?
Ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun. Ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun! Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar;
İnsan niçin yaşadığını bilmezse günü gününe yaşamakla kalıyor; günün geçmesini, gecenin gelmesini beklemekten başka zevki olmuyor. Bugün nasıl yaşadım, sorusuna cevap vermeden uykuya dalıyor, ertesi gün gene aynı hayat. Oblomov, İvan Gonçarov