SPOİLEEERR!!!
Birbirinden farklı 3 hikâyeden oluşan bir polisiye kitabı. Gayet akıcı ilerledi, anlaşılır ve açıktı. Olaylar da aslında güzel işlenmişti. Verdiği toplumsal mesajlar , toplumun zayıf noktalarına değinmesi de yerindeydi. 3 hikâyeyi tek tek inceleyecek olursam birinci hikâyenin konusu daha ilginçti. Başrolün partnerlerinde "roman karakterleri araması" normalin dışında bir konuydu. Şüphelenilen isim listesi de gayet kabarıktı. Nitekim ilerledikçe katil şüphelendigim kişiydi ama yine de cinayetinin zemini bence biraz boş kalmıştı. İkinci hikâyeyi okurken gerçekten çok üzüldüm çünkü tam olarak hayatımızın içinden ve günlük hayatta haberlerin manşetlerinde hep yer alan bir konuya sahipti. Kan davası, zorla evlendirilmek istenen genç bir kız, kızın gizli ilişkisi, aldatma, kuvvetsiz aile bağları, fitne, serseri bir mahalle ortamı... Mekân ve olaylar da birbirleriyle çok uyumluydu. Katilin işlemiş olduğu cinayeti, başkasına yıkma çabası da ironikti ama tam da o anda patlak veriyordu aslında. Dolabın anahtarının sahiplerini düşününce ilk akla gelen şüpheli benim için o idi . Sonrasında bir bir gerçekler ortaya çıktı zaten. Maalesef tam bir Anadolu trajedisiydi. Üçüncü hikâyeye geldiğimizde sonunu böyle beklemiyordum ama çıkamadıkları işin içinden bir tesadüfle çıkılması güzeldi. Sadece açık uçlu sorularım çok vardı bu hikâyede. Bazılarını hâlâ anlamış değilim. Bir de bu hikâyede özellikle teşkilat içindeki sorunlara değinmesi, mesleğin kendi iç yüzünü de yansıtmaya çalışması, bir önceki hikâyede de ırkçılık konusuna değinmiş olması hoşuma gitti, cinayetlerden bağımsız kitabın vermiş olduğu mesajlardı.
Ammaann Yarabbii bu nasıl bir kitaptı böyle. Yazarın zekasına hayran kaldım.Yorumlamaya nerden nasıl başlasam bilemiyorum. Yazımın başında da belirteyim SPOİLER içerebilir.
Adam Fawer’dan okuduğum ikinci kitap. Geçen sene de Olasılıksızı okumuştum onu da çok beğendiğim için bu kitaba da şans vermek istedim ve iyiki okumuşum dediklerim arasına girdi. Başlarda okurken biraz bağdaştırma anlayamama sıkıntısı çektim çünkü çok fazla karakter ve fazlaca “an” lar vardı ancak ilerledikçe birleşiyorlar o yüzden biraz istikrarlı okumak gerekiyor. Yine yazarın ilk kitabındaki hissettiğim bir duygu da kitabı okurken aşşırı beyin gerektirmesi:D Şaka bir yana gerçekten temiz kafa ile okunması gerekiyor dediklerini anlamak ve kafada oturtmak için biraz düşünerek okumak lazım o yüzden kitabı finallerimin bitişine getirdim:D
Kitabın başları beni biraz sıktı hatta kendimi biraz zorladım ancak son 200 sayfa aktı gitti gerçekten en heyecanlı kısımlar da onlardı. Hele son 50 sayfalar da artık sonu ne olacak diye yerimde duramadım. Beni şok eden yer SPOİLEEERR ALARMMII Valentinus’un gerçek kimliği şok oldum neden aklıma gelmedi Jill’in olabileceği anlamıyorum ben tamamen kafama kodlamışım yakışıklıysa ve enkaz altında bulunan çocuksa Charlie diye aklımdan asla geçmemişti. Birde diyorum bu çocuğun derdi ne dinle Jill’in olması tüm parçaları oturttu. Onun dışında Charlieden daha çok bahsedilir sanmıştım ancak pek değinilmedi. Herkes de patır patır öldü mübarek. Stevie ise tam bir renk kaynağıydı karakter en ciddi anda bile şaka ile ortamı yumuşatacak tip sevdim. Sadece son tam bir son gibi gelmedi yani o acı dehşet içinde felç kurtulan Zinser’e şaşırdım ve organizasyon yine onların peşinde bildiğim kadarıyla bir devam kitabı da yok açık uçlu bitti sanki. Yine de çok beğendim film gibi
Reklam
SPOİLEEERR !!!
Puan vermedi
Gerçekten çoook güzel bir kitaptı. Çok sürükleyiciydi bittiğinde daha uzun olmasını daha çok okumayı istemiştim. Metroda sıkışıp kaldıklarında her birinin yaşadığı stresi, çaresizliği, korkuyu okurken hissettim resmen. Oğuz ve bestegülün yeni başlayıp yarım kalan aşkı ve bestegülün Oğuz için, ikisi için yaşamaya devam etmesi.. duyguları sonuna kadar hissettiren bir kitap. İlk okuduğumda ne zaman metroya gitsem aklıma geliyor kitabı tekrar okumuş gibi oluyordum, sanırım duygularını hiç unutmayacağım bir kitaptı.